NL Portugal van 07-08-2011 t/m 14-08-2011

Niki en ik klimmen zondagmorgen om 11.30 het vliegtuig in. Het blijft altijd spannend tot we eenmaal goed in de lucht hangen!
Om een uurtje of 13.30 (portugese tijd) landen we in porto. Als we onze koffers hebben, maken we dat we naar de uitgang komen om snel iedereen in de arm te kunnen sluiten! Lekker! en wat zien er allemaal goed uit!
Het is effe wennen, maar dat duurt niet lang en dan horen ook wij 2 er helemaal bij. We rijden naar een camping net onder Porto, waar we gezeellig kunnen bijkletsen. s'Avonds wandelen we langs de zee en gaan nog lekker een bakkie koffie drinken op een terrasje, een ijsje wordt niet vergeten natuurlijk!

Maandag 8 augustus rijden we naar Rosa toe. Als we ereenmaal zijn, moeten we nog een smal weggetje in en ik sta helemaal te kijken van de kunsten die Pitti met de camper uithaalt! Ik had dat niet gedurfd, maar uiteindelijk staan we prima bij Rosa op de oprit. Willem kan het niet vinden met de 3 honden die bij Rosa thuis lopen, dus hij moet steeds bij de camper blijven, terwijl wij gezellig bij Rosa, José, ouders en kinderen zijn.
We worden heerlijk verwend, mogen niet helpen en ze laten ons van alles zien. We gaan een middagje naar Chaves, rijden met het treintje rond, is altijd feest! Gaan in het dorp van José eten en naar een 'openlucht-circus-clown-goochelaar-achtig' iets, waar Antonie nog mag meehelpen....
Na 2 heerlijke dagen sluiten we af met de markt in Chaves, waar we natuurlijk allemaal leuke, nuttige dingen vinden!

Het is inmiddels woensdag, we zetten onze GPS-erd op Barreira, het dorp van Mara's ouders. Dat gaan we vandaag niet halen, maar we zien wel, waar we stoppen.... We zoeken een camping uit met zwembad. Als we ons ingeschreven hebben, mogen we een plaatsje gaan zoeken. Nou, dat was een groot succes, geen plek meer voor een camper. Dus weer terug naar de receptie en daar heb ik even fijn uitgelegd dat dat die mevrouw en mij veel tijd gescheeld had, als ze zou weten wat er op haar camping staat en wat er nog vrij is! Zo, dat lucht op! Daar gaan we weer, verder in hetzelfde dorp naar een campergedoogplaats. Maar goed, onze w.c. zit vol, we hebben geen water meer en we moeten echt eens een keer douchen! Dus na een cheeseburger, caipirinha, pootje baden en een paar blikjes ice-tea, rijden we vol goede moet verder. De volgende plaats is raak, schoon water, alles de douche in, w.c. weer leeg en lekker slapen! We lagen net 5 minuten, toen hoorde ik dat het regende...., maar niet op het dak.... Nou, toch maar effe kijken: hadden ze daar waar wij gezeten hadden, een sproeiinstallatie, die aangegaan was! Gelukkig voor ons dat we net op tijd opgestaan waren.... want we hadden al gedoucht.....

Donderdagmorgen lekker koffie gedronken in een café en dan maar verder naar Barreiro. Rita (Mara's zus) en de hele familie staat al op ons ze wachten. Het is een emotioneel tafereel, we hebben het er allemaal moeilijk mee. Mara's opa is echt blij om haar te zien en haar tantes, neefjes en nichtjes ook. s'Avonds lopen we naar een groot winkelecentrum waar we kip kopen met chips, we eten samen. Daarna zegt Mara's opa dat hij voor Mara kleren wil kopen en dus gaan we na het eten weer naar het winkelcentrum met Rita, een tante en 2 nichtjes.
Als we terugkomen zijn Pitti, Antonie en Rita's vriend, David verdwenen... Ze blijken bij een oom thuis te zitten en portugese borrletjes te proberen. Eenmaal in de camper laten we Pitti uit veiligheidsoverwegingen op het laagste bed slapen.

De volgende morgen nemen we afscheid vanMara's opa en gaan we naar het kerkhof met Rita en een tante. We kopen plastic bloemen, een engeltje en een kaars voor op het graf van Mara's vader. Die kraampjes staan gewoon voor het kerkhof. Het is een enorm kerkhof, vol kleurige platic bloemen. een hele aparte ervaring! Maar we zijn blij dat we deze stap gezet hebben!
Daarna rijden we naar Lissabon, maken een tussenstop bij de ikea, daar kopen we nog een dekbed en een dienblad, altijd handig!

Dan verder naar Fugueira da Foz waar we opa en oma weer tegen komen. De zee is zo ruig dat de jongens er alleen maar met de voeten in kunnen. s'Avonds maken we een wandeling, drinken koffie op een terrasje. Als de kinderen in bed liggen, gaan we bijopa/oma de veredre route uitstippelen. We hebben namelijk besloten samen terug te rijden naar Luxemburg. Dan gaan we dus niet de Algarve in, hoeven niet naar Faro, maar besluiten terug over Santiago de compostella te gaan.

Zaterdagochtend ruimen we op, gaan we ontbijten op een terras en rijden dan weer verder naar Coimbrao. Hier staan we op een camping van duitse eigenaars en hier gelden duitse regels! Er wordt eerst gewassen:washing: want dat was nodig!
En dan is het zondag, een week onderweg, maar heb het gevoel dat het al veel langer is! Heerlijk Vakantie!

1. Weekend met onze camper

Dat wordt spannend... waar gaan we heen? Maakt niet uit, het gaat erom dat we proberen en kijken wat we vergeten zijn!
Dan maar naar de Moezel... niet ver weg en plenty camperplaatsen!
We plannen om om 16.00 direkt weg te rijden als de jongens uit school komen.
Laatste check.... accu leeg! Dat was Antonie, camera aangezet, maar niet meer uit! Ik zeg toch altijd al dat dit geen speelgoed is! Tegen 5-en kunnen we dan toch rijden. Het doel van vandaag is Wintrich, 84 km, we rekenen op 1 1/2 uur en dat redden we ook.
Het is even uitvogelen hoe we de plaats op moeten komen, maar een half uur later staan we dan (nadat we 1x gewisseld hebben en nog een andere optie bekeken hebben).
We eten baguette, doen een spelletje, gaan nog effe wandelen mat Willem (die het ook allemaal zo spannend vindt, dat hij spontaan z'n haren verliest). Dan gaan de eersten naar bed, nog even nintendo spelen en dan slapen, dachten we....
Pitti en ik hebben nog een uurtje gezeten met een glaasje moscatel en gaan dan ook naar binnen, alwaar we vrolijk begroet worden door onze kinderen We kruipen op het achterste bed en doen de lamp uit! Einde dag 1

Zaterdagmorgen staan we gebroken op! We hebben toch niet zoveel plaats op dat bed als we dachten...tja wat wil je met die kromme armen van ons! Luc loopt het dorp in en zoekt de plaatselijke supermarkt op voor brood. Hij komt terug met 2 harde broodjes en een italiaans brood (weet effe niet hoe dat heet) Hij had niet goed verstaan hoe duur de broodjes waren en was bang dat hij niet genoeg geld bij zich had. Na het ontbijt, opgeruimd en ja toen wisten de kinderen niet meer wat ze allemaal konden doen... verveling is iets heel ergs! Dus gaan we weer wandelen, het dorp in, nog even wat te ten halen voor s'avonds en terug naar de plaats!
We maken ons klaar om te vertrekken, richting Bernkastel-Kues. Onderweg moeten we door een rotte omleiding (wat ben ik blij dat Pitti rijdt!). In Bernkastel zijn middeleeuwse feesten en dus nergens parkeerplaatsen. We besluiten door te rijden naar Graach, waar we willen overnachten. Dat gaat dus effe niet, om de een of andere reden gaat er geen weg naar links en moeten we naar rechts, nu jee we hebben vakantie..... Bergje op, bergje af, haarspeldbochie naar links en dan weer een naar rechts en dan zijn we ineens in Traben-Trarbach (18 km verder)
Zo flexibel asl we zijn, besluiten we spontaan daar een kijkje te nemen. 'Zijn we nu in de vakantie?' Antonie's favoriete vraag! JA! Luc en Mara vinden een die aan het sterven is, leve de palliative care, dus maar even aanzitten. Ik leg uit dat die muis op sterven na dood is, omdat die anders niet zou blijven zitten en dat je daar ook ziek van kan worden! Dus handen wassen!
Het dorpje is leuk en we eten er wat, tenslotte zijn we in de vakantie! Daarna nog een ijsje vio rde liefhebber Daarna nog 22 km naar Graach gereden (dat ligt 2 km van Bernkastel vandaan), langs de moezel. Was wel een mooie rit!
Op de camperplaats in Graach hebben we weer internet en een super stroompaal. Daar krijgen we een kaartje voor en die moet je opladen met geld. Dat kaartje hou je dan voor het apparaat, kiest je stroomnummer en dan moet het lukken. Vreemd genoeg zegt dat ding dat we 0,99€ krediet heebn (ik had er 5€ opgezet)
Als we gaan eten, begint Mara met overgeven en ze houdt niet meer op. Arm grietje: 'Ik pak nooit meer een muis vast!' Trauma nummer.... Enige kledingstukken, een deken, een kussen en een slaapzak moeten eraan geloven voordat we uiteindelijk allemaal (in een ander bed dan de eerste nacht) slapen Wij liggen nu in de alkoof (hoge trap, effe wennen) en slapen daar beter, maar eraf komen is minder leuk! Dat was dag 2.
Zondagochtend komt de bakker het terrein opgereden, broodjes, croissantjes, allemaal lekker en de zon schijnt nu echt! Maar wat raar, we hebben geen stroom meer. Ik stuur Luc naar het kantoortje om op te laden, nogmaar 5€, geen idee dat dat zo duur was... of gebruiken we zoveel? LAptop, nintendo's, I-Phone alles lekker opladen, lijkt zo vanzelfsprekend! Maar goed ,dat mag de pret niet drukken!
Vandaag gaan we echt naar Bernkastel. We besluiten daarvoor de boot te nemen, die hier aanlegt... als tie aanlegt! We staan om 12,45 te wachten op de boot van 13.00, maar die vaart gewoon door Om 13.30 bel ik de bootmaatschappij op en vraag hoe dat nu zit.... De kapitein was plassen en de matroos had ons niet gezien... Maar we komen u kostenloos ophalen en brengen u ook weer terug! Fijn volk, die Duitsers! Dus wij op ons reisje over de Moezel naar Bernkastel, alwaar we een goed uur de tijd hadden voordat onze boot ons weer zou terugbrengen naar Graach. Dorpje bekenen, Pitti had striemen in zijn handen van de riem van Willem, die andere honden aan de riem echt niet leuk vindt Maar hij deed het niet slecht voor de eerste keer, onze Guillaume! We hebben nog op een terrasje gezeten, warme Apfelstrudel met vanille ijs gegeten! Dat doet echt goed!
Tegen 16.30 waren we terug, hebben de stroom erafgehaald en ingepakt. Luc heeft de stroomkaart terug gebracht en komt terug met 12,30€ ?????? Dan komen er een paar belgen aan en leggenons uit dat je steeds die kaart weer bij die paal moet houden om verder op te laden... dus er stond genoeg op! Lekker hè, die beginnelingen in camperland!
Ik ben terug naar huis gereden en vond dat best stoer van mezelf! Om 18.30 waren we op onze eigen Ernzerberg!
Wat een avontuur!